Przyjaźń i Sztuka

Opis

Sercem kolekcji polskiego malarstwa współczesnego Muzeum Okręgowego w Suwałkach jest zbiór pięćdziesięciu dzieł otrzymanych przez placówkę w darze. Obrazy (i trzy rzeźby) gromadzone były przez wiele lat z potrzeby ducha. Są więc obecnie znakiem zachwytów, pamięcią o przyjaźniach, śladem tych spotkań. Zwiedzający galerię nie znajdą tutaj akademickiej wykładni następujących po sobie trendów w sztuce, ani zapisu przemian i przełomów. Mogą natomiast, jak wcześniej autorka kolekcji, podążać za jej wrażliwością. Zachwycać się kolorem czy walorami rysunkowymi dzieł. Odczytywać treści obrazów lub ulegać urokowi ich wysublimowanym, zagadkowym światom. Szukać w nich mocy, energii, piękna albo ciszy i źródła do refleksji.

Uroda prezentowanej kolekcji, ta zewnętrzna, poddana oglądowi, i ta ukryta „pod warstwami farby”, polega na wolności jaką sztuka oferuje twórcom i odbiorcom. Wśród swobodnie dobranych dzieł, których wybór nie był poddany żadnej doktrynie, oglądający mogą stworzyć własną ścieżkę zauroczenia i przeżyć. Pisząca te słowa wciąż na nowo staje w zachwyceniu przed energetyzującą mocą czerwieni w obrazie Hugona Laseckiego, Kompozycja czerwieni z 1981 roku, ulega barokowej fascynacji dynamiką i żywotnością w Teatrze malowania Franciszka Starowieyskiego i uśmiecha się nad jego tajemniczym tytułem – Franciszek Starowieyski, Opowieści wdowy Ikarowej (1985), kreda, płótno, próbując rozwikłać twórcze inspiracje i przesłania, jakie fascynat siedemnastym wiekiem chciał przekazać swoim współczesnym. Poddaje się urzeczeniu senno-dziecięcym urokiem prac Stasysa Eidrigevićiusa, jak np. Spacer, 1982 i Guziczek z tego samego okresu. Podziwia przepych faktury w minimalistycznych dziełach Bronisława Kierzkowskiego, np. Kompozycja fakturowa nr 512, 1961 rok, które w chwili kontaktu otwierają przed widzem bogactwo nie tylko fakturowego, ale i tonalnego zróżnicowania.

Spacer wśród prezentowanej kolekcji, w jej różnorodności, pięknie i prawdzie, to ścieżka wiodąca poprzez dzieje współczesnego malarstwa polskiego z jednej strony, a także odkrywanie urody i głębi przeżyć artystów, autorki kolekcji wreszcie Patrzącego. To rozmowa pomiędzy osobami, które być może nigdy się nie spotkają i wejście w świat głębokich przeżyć, który jest dostępny dzięki sztuce.

Eliza Ptaszyńska